انجام امور حسابداری و مالی شرکت‌ها شامل:

 

  • بررسی اسناد و مدارک مالی در محل کارفرما
  • ثبت اسناد مالی در دفاتر قانونی
  • تنظیم اظهارنامه مالیاتی

     

تلفن تماس ؛ 09125456159 نیک‌سیرت     

 

 telegram: @malivamaliati

email: info@taraz-name.ir   

 

 

    

سوابق کاری: همکاری با شرکت‌های؛

 

- طراحان صنعت تیوا

- پردازش گستر آکام

- ره آوران فنون آتین

- صنعتی کیان مهر

- ماهان تک

 

تعریف شرکت سهامی

عملیات تجاری همواره توسط اشخاص حقیقی انجام نمی‌شود بلکه اغلب از طریق اجتماع اشخاص متعدد و تحت عنوان شرکت انجام می‌گیرد تا از طریق جمع‌آوری و تمرکز سرمایه‌های افراد، بهتر بتوان وسایل پیشرفت هدفهای تجارتی و رسیدن به منافع مورد نظر را فراهم آورد.

اصطلاح شرکت در قانون تجارت تعریف نشده است اما قانون مدنی، شرکت را اجتماع حقوق مالکین متعدد در شیی واحد به نحو اشاعه تعریف کرده است.[1] طبق قانون مدنی شرکت یا اختیاری است یا قهری.[2] شرکت ممکن است تجارتی یا مدنی نیز باشد. شرکت تجارتی شرکتی است که به امور تجاری، به شرحی که در قانون تجارت تعریف شده است، اشتغال داشته باشد. شرکت مدنی شرکتی است که در عین حال که به قصد انتفاع تأسیس شده است عملیات آن جزء عملات تجاری محسوب نگردد مانند، شرکتی که برای معاملات غیرمنقول تشکیل می‌شود.

طبقه ماده 1 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت، شرکت سهامی شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آنهاست. همچنین طبق ماده 2 لایحه قانونی مزبور شرکت سهامی شرکتی بازرگانی محسوب می‌شود ولو آن که موضوع عملیات آن امور بازرگانی نباشد.

معمولاً در هر کشوری از طریق وضع قوانین تجاری خاص بر چگونگی تشکیل و نحوه فعالیت شرکتهای سهامی نظارت می‌شود. قوانین مزبور مواردی از قبیل شرایط صدور سهام، مفهوم سرمایه، محدودیت در توزیع سود سهام و شرایط حاکم بر سهام خزانه و بازخرید سهم را مشخص می‌کند. در لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب اسفند 1347 مقررات و تشریفات مربوط به تشکیل شرکتهای سهامی بیان شده است.

انواع شرکتهای سهامی

تقسیم‌بندی شرکتهای سهامی از نظر قانون تجارت به شرح زیر است:

    الف – شرکت سهامی عام. شرکتهایی که مؤسسین آنها قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تأمین می‌کنند، شرکت سهامی عام نامیده می‌شود.

    ب – شرکت سهامی خاص. شرکتهایی که تمام سرمایه آنها در موقع تأسیس منحصراً توسط مؤسسین تأمین گردیده است شرکت سهامی خاص نامیده می‌شود.

در شرکتهای سهامی عام عبارت «شرکت سهامی عام» و در شرکتهای سهامی خاص عبارت «شرکت سهامی خاص» باید قبل یا بعد از نام شرکت و بدون فاصله با نام شرکت در کلیه اوراق، اطلاعیه‌ها و آگهی‌های شرکت بطور روشن و خوانا قید شود.[3]

شرکتهای سهامی در مقایسه با شرکتهای تضامنی و مؤسسات انفرادی دارای مزایا و معایبی به شرح زیر است:

مزایای عمده شرکت سهامی بطور خلاصه به شرح زیر است:

  1. تعهد هر سهامدار با توجه به تعداد سهام متعلق به وی به هنگام توقف یا تصفیه شرکت، محدود به سهم وی از حقوق مالی سهامداران واحد تجاری است. سرمایه‌گذاران انجام شده توسط سهامداران ممکن است به دلایلی بطور کامل از بین برود اما هر سهامدار به دلیل محدود بودن تعهداتش، حداکثر مبلغی که از دست خواهد داد سرمایه‌گذاری انجام شده خواهد بود.
  2. جمع‌آوری و انباشت وسیع وجوه و منابع مالی از طریق سهامدارانی که هدفهای سرمایه‌گذاری آنها متفاوت می‌باشد، امکان‌پذیر است. همچنین دستیابی به بازارهای سرمایه‌گذاری (نظیر بورس اوراق بهادار) از طریق تشکیل شرکت سهامی میسر خواهد شد.
  3. حفظ، انتقال، افزایش و ادغام سرمایه‌گذاری به آسانی انجام می‌گیرد.

معایب عمده شرکت سهامی بطور خلاصه به شرح زیرا است:

  1. احتساب مالیات مضاعف نسبت به سود تحصیل شده (سود تحصیل شده یک بار به عنوان درآمد شخصیت حقوقی مشمول مالیات است و یک بار نیز هنگام توزیع بین صاحبان سهام، مشمول مالیات می‌شود).
  2. ویژگی غیرشخصی بودن شرکت سهامی ممکن است مشکلاتی را در ارتباط با کنترل سهامداران بر شرکت ایجاد کند.

نحوه تشکیل شرکت سهامی

لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب اسفند 1347 مقررات و تشریفات مربوط به تشکیل شرکتهای سهامی را بیان می‌دارد. معمولاً در هر کشوری از طریق وضع قوانین خاص بر چگونگی تشکیل و نحوه فعالیت شرکتهای سهامی نظارت می‌شود. قوانین مزبور نکات اساسی در مورد تشکیل و اداره شرکتهای سهامی، نحوه نگاهداری حسابها، مقررات مربوط به صدور سهام، تعریف سرمایه‌ قانونی، محدودیتها در توزیع سود سهام، شرایط مربوط به سهام خزانه و مقررات بازخرید سهام را مشخص می‌کند.

مؤسسین باید حداقل بیست درصد سرمایه را تعهد نمایند و حداقل سی‌ و پنج درصد از مبلغ تعهد شده را نزد یکی از بانک‌ها در حسابی به نام «شرکت در شرف تأسیس» بسپارند. مثلاً در شرکتی از این دست که با سرمایه یکصد میلیون ریال تأسیس می‌شود مؤسسان باید حداقل بیست میلیون ریال آن را تعهد نموده، هفت میلیون ریال آن را که معادل سی‌ و پنج درصد مورد تعهد است نقداً پرداخت کنند و در حساب جدیدی که به نام «شرکت سهامی در شرف تأسیس» می‌باشد (با قید اسم شرکت) نزد یکی از بانک‌های کشور به امانت گذارند.

«هرگاه تمام یا قسمتی از تعهد مؤسسان به صورت غیرنقدی (مانند امتیاز یا ملک) باشد باید عین آن یا اسناد مالکیت آن را در نزد همان بانکی که برای پرداخت مبلغ نقدی حساب باز شده است تودیع نمایند».

سپس اظهارنامه‌ای که معمولاً چاپی و حاکی از موادی است که در قانون ذکر شده، به ضمیمة طرح اساسنامه و طرح اعلامیة پذیره‌نویسی سهام که به امضای کلیة مؤسسان رسیده باشد منضم به گواهی نامه بانک، دایر بر موجود بودن حساب سپرده و تسلیم مدارک مربو به آورده‌های غیرنقدی در صورتی که تعهد مؤسسان به صورت غیرنقد باشد، به مرجع ثبت شرکت‌ها تسلیم نمایند. این مدارک باید به امضای مؤسسان رسیده باشد.

مراجع ثبت شرکت‌ها در تهران، ادارة‌ ثبت شرکتها و در شهرستان‌ها دایرة ثبت شرکت‌ها و در نقاطی که فاقد دایرة ثبت شرکت‌ها باشد ادارة ثبت اسناد محل خواهد بود.

مرجع ثبت شرکت‌ها پس از مطالعة اظهارنامه و ضمایم آن و تطبیق مندرجات آن با قانون، اجازة انتشار اعلامیه پذیره‌نویسی را صادر خواهد نمود.

مراحل تشکیل شرکت سهامی عام

شرکت سهامی عام در دو مرحله مقدماتی و قطعی تشکیل می‌شود.

مرحله مقدماتی تشکیل شرکت سهامی عام

فرآیند مرحله مقدماتی تشکیل شرکتهای سهامی عام بطور خلاصه به شرح زی است.

  1. تعهد حداقل 20 درصد سرمایه شرکت توسط مؤسسین و پرداخت لااقل 35 درصد مبلغ تعهد شده در حسابی به نام شرکت در شرف تأسیس.
  2. تسلیم اظهارنامه ثبت شرکت سهامی به ضمیمه طرح اساسنامه و طرح اعلامیه پذیره‌نویسی به اداره ثبت شرکتها. اظهارنامه ثبت شرکت و طرح اساسنامه باید با قید تاریخ به امضاء کلیه مؤسسین شرکت برسد.

ثبت شرکت سهامی عام:

اساسنامه‌ای که به تصویب مجمع مؤسس رسیده است به ضمیمه صورتجلسه مجمع و اعلامیة قبولی مدیران و بازرسان برای ثبت شرکت به مرجع ثبت شرکت‌ها تسلیم خواهد شد.

هرگاه تا شش‌ماه از تاریخ مراجعه قبلی مؤسسان به مرجع ثبت شرکت که طرح اساسنامه و اعلامیة پذیره‌نویسی را به مرجع مزبور تسلیم نموده‌اند، شرکت سهامی عام با تشریفاتی که ذکر شد به ثبت نرسد، با درخواست هر یک از مؤسسان یا پذیره‌نویسان، مرجع ثبت شرکت‌ها که اظهارنامه (قبلی) به آن تسلیم شده است گواهی‌نامه‌ای حاکی از عدم ثبت شرکت، صادر می‌کند و به بانکی که تعهد سهام و تأدیة وجوه در آن به عمل آمده است ارسال می‌دارد تا مؤسسان و پذیره‌نویسان به بانک مراجعه و تعهدنامه و وجوه پرداختی خود را مسترد دارند. در این صورت، هرگونه هزینه‌ای که برای تأسیس شرکت پرداخت یا تعهد شده باشد به عهدة مؤسسان خواهد بود. بنابراین پذیره‌نویسانی که در اثر اعلامیه وجهی پرداخته‌اند بدون هیچ‌گونه هزینه، پول خود را دریافت خواهند داشت.

 مشخصات شرکت سهامی عام:

این مشخصات که شرکت سهامی خاص فاقد آن است به شرح زیر می‌باشد:

1-  در نام شرکت، قبل از اسم شرکت یا بلافاصله پس از آن کلمة «عام» اضافه می‌شود. مانند «شرکت سرمایه‌گذاری آینده‌نگر (سهامی عام)»

2-  قبل از تشکیل شرکت، قسمتی از سرمایة ‌شرکت را با صدور اعلامیه پذیره‌نویسی در اختیار عموم می‌گذارند تا اشخاص با مراجعه به بانک‌ها در خرید آن اقدام کنند.

3-    سرمایه شرکت از پنج میلیون ریال نباید کمتر باشد.

4-    هیئت مدیره شرکت سهامی عام، کمتر از پنج نفر نخواهد بود.

5-    شرکت سهامی عام می‌تواند اوراق قرضه منتشر کند.

6-     شرکت می‌تواند سهام خود را برای فروش در بورس اوراق بهادار و بانک‌ها عرضه نماید.

7-  در شرکت سهامی عام نقل و انتقال سهام نمی‌تواند مشروط به موافقت مدیران شرکت یا مجمع عمومی صاحبان سهام باشد.

8-    در شرکت سهامی عام، مبلغ اسمی هر سهم نباید از ده هزار ریال بیشتر باشد.

9-    بازرسان شرکت سهامی عام باید دارای شرایط مخصوصی باشند.

هزینه‌های تأسیس:

برای تشکیل و ثبت شرکت سهامی، انجام هزینه‌هایی – از جمله هزینه‌های تهیة اساسنامه، حقوق ثبتی، حق تمبر، حق‌المشاوره‌های حقوقی و نظایر آن – ضروری‌ست. این هزینه‌ها را «هزینه‌های تأسیس»‌می‌گویند.

هزینه‌های تأسیس تحت سرفصل سایر دارایی‌ها، در ترازنامه درج و طبق قانون مالیات‌های مستقیم می‌توانند تا ده سال مستهلک شوند.

  1. صدور اجازه انتشار اعلامیه پذیره‌نویسی سهام توسط اداره ثبت شرکتها.
  2. انتشار اعلامیه پذیره‌نویسی از طریق جراید.

پذیره‌نویسی:

تعهد پرداخت سهام را که از ناحیة اشخاص به عمل می‌آید، «پذیره‌نویسی» نامیده می‌شود. به موجب آگهی (که اصطلاح قانونی آن در این مورد «اعلامیه» است) اشخاصی که مایل به سرمایه‌گذاری در شرکت سهامی عام هستند دعوت می‌شوند تا با ملاحظه عملی که شرکت برای انجام آن تأسیس می‌شود و سرمایه‌ای که در نظر گرفته شده است و با اطلاع از سوابق و شخصیت مؤسسان در خرید سهام شرکت نمایند.

طرح اعلامیه مزبور باید شامل نکات زیر باشد:

  1. نام شرکت
  2. موضوع شرکت
  3. مرکز اصلی شرکت و شعب آن در صورتی که تأسیس شعبه مورد نظر باشد.
  4. مدت شرکت
  5. هویت کامل و اقامتگاه و شغل مؤسسان. (در صورتی که بعضی از آنها در امور مربوط به موضوع شرکت تخصص یا اطلاعاتی داشته باشند ذکر آن به اختصار لازم است.)
  6. مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیرنقد آن به تفکیک و تعداد و نوع سهام. در مورد سرمایه غیرنقد (جنسی) تعیین مقدار و مشخصات و اوصاف و ارزش آن.
  7. در صورتی که مؤسسان مزایایی برای خود در نظر گرفته‌اند تعیین چگونگی و موجبات آن مزایا.
  8. تعیین درصدی از سرمایه که مؤسسان تعهد کرده و مبلغی که پرداخت کرده‌اند.
  9. ذکر هزینه‌های که مؤسسان تا آن موقع برای تدارک مقدمات تشکیل شرکت پرداخت کرده‌اند و برآورد هزینه‌های لازم تا شروع فعالیت شرکت.
  10. در صورتی که انجام موضوع شرکت قانوناً مستلزم موافقت مراجع خاصی باشد ذکر مشخصات اجازه‌نامه یا موافقت اصولی آن مرجع.
  11. ذکر حداقل سهامی که هنگام پذیره‌نویسی باید از سوی پذیره‌نویس تعهد شود و تعیین مبلغی از آن که باید مقارن پذیره‌نویسی، نقداً پرداخت گردد.
  12. ذکر شماره و مشخصات حساب بانکی که مبلغ نقدی سهام مورد تعهد باید به آن حساب پرداخت شود و تعیین مهلتی که اشخاص می‌توانند برای پذیره‌نویسی و پرداخت مبلغ نقدی، به بانک مراجعه کنند.
  13. تصریح به این که اظهارنامة مؤسسان به انضمام طرح اساسنامه برای مراجعه علاقه‌مندان به مرجع ثبت شرکت‌ها، تسلیم شده است.
  14. ذکر نام روزنامه کثیرالانتشاری که هرگونه دعوت و اطلاعیه بعدی تا تشکیل مجمع عمومی مؤسس منحصراً در آن منتشر خواهد شد.
  15. چگونگی تخصیص سهام به پذیره نویسان
  16. پذیره نویسی سهام توسط خریداران طی مدت تعیین شده.
  17. دعوت مجمع عمومی مؤسس حداکثر یک ماه پس از خاتمه مدت پذیره‌نویسی توسط مؤسسین.
  18. تشکیل مجمع عمومی مؤسس و انجام مراحل زیر:

الف- رسیدگی و احراز پذیره‌نویسی کلیه سهام

ب- شور در باره اساسنامه شرکت و تصویب آن

ج- انتخاب اولین مدیران و بازرس یا بازرسان شرکت و دریافت قبولی آنها.

مرحله قطعی تشکیل شرکت سهامی عام

فرایند مرحله قطعی تشکیل شرکت سهامی عام را به شرح زیر می‌توان خلاصه کرد.

  1. تسلیم اساسنامه مصوب مجمع عمومی مؤسس به ضمیمه صورتجلسه مجمع و اعلامیه قبولی مدیران و بازرسان به اداره ثبت شرکتها.
  2. ثبت شرکت پس از بررسی مدارک و مستندات مذکور در بند (1) بالا توسط اداره ثبت شرکتها.
  3. اعلام ثبت و تشکیل شرکت از طریق درج آگهی ثبت شرکت در روزنامه رسمی کشور و یکی از جراید کثیرالانتشار.

تشکیل شرکت سهامی خاص

شرکت سهامی خاص تنها در یک مرحله تشکیل می‌شود. بنابراین برای تشکیل و ثبت شرکت سهامی خاص تسلیم اظهارنامه ثبت شرکتها به ضمیمه اساسنامه شرکت که به امضاء کلیه سهامداران رسیده باشد و اسامی اولین مدیران و بازرسان، به همراه اعلامیه قبولی آنها، کفایت می‌کند.

مشخصات شرکت سهامی خاص:

مشخصات شرکت سهامی خاص عبارتست از:

  1. در نام شرکت، قبل از اسم شرکت یا بعد از آن کلمه «خاص» باید اضافه شود و این کلمه در کلیة نوشته‌های شرکت و آگهی‌ها باید رعایت گردد.
  2. سرمایة شرکت به وسیلة خود مؤسسان تأمین می‌شود و آنان، حق صدور اعلامیة پذیره‌نویسی را ندارند.
  3. سرمایة شرکت حداقل یک میلیون ریال است.
  4. هیئت مدیرة شرکت سهامی خاص حداقل سه نفر است.
  5. شرکت سهامی خاص حق انتشار اوراق قرضه را ندارد.
  6. شرک سهامی خاص نمی‌تواند سهام خود را برای پذیره‌نویسی یا فروش در بورس اوراق بهادار یا توسط بانک‌ها عرضه نماید یا با انتشار آگهی یا هر نوع اقدام تبلیغاتی، برای فروش سهام خود مبادرت کند.

حقوق صاحبان سهام:

منابع اولیه حقوق صاحبان سهام به منظور فراهم آوردن اطلاعات مفید برای استفاده‌کنندگان صورتهای مالی، بطور جداگانه تهیه و گزارش می‌شود. منابع حقوق صاحبان سهام شامل موارد زیر است:

الف- سرمایه پرداخت شده

  1. سهام
  • سهام ممتاز.
  • سهام عادی.
  1. سرمایه اضافی پرداخت شده (اغلب صرف سهام نامیده می‌شود):
  • دریافتی از سهامداران: سرمایه اضافی پرداخت شده نسبت به ارزش اسمی یا ارزش تعیین شده سهام (اغلب صرف سهام نامیده می‌شود).
  • دریافتی از سایرین (غیراز سهامداران): سرمایه اضافی ناشی از اهداء یا واگذاری بلاعوض داراییها به واحد تجاری (اهدایی از طریق طرحهای‌عمرانی) که اغلب سرمایه اهدایی نامیده می‌شود.

ب- سود انباشته و اندوخته‌ها

  1. سودهای انباشته تخصیص یافته (نظیر اندوخته‌ها).
  2. سودهای انباشته تخصیص نیافته.

ج- سرمایه تحقق نیافته مانند زیانهای تحقق نیافته سرمایه‌ای

 تعریف سهم

سرمایة هر شرکت سهامی، به قطعاتی تقسیم شده است که هر یک از آنها را «سهم» می‌گویند.

در قانون تجارت، سهم چنین تعریف شده است «سهم قسمتی‌ست از سرمایه شرکت سهامی که مشخص کنندة میزان مشارکت و تعهدات و منافع صاحب آن در شرکت سهامی می‌باشد.»

قانون تجارت، حداکثر قیمت اسمی سهام در شرکت‌های سامی عام را ده هزار ریال معین کرده، ولی در شرکت‌های سهامی خاص، حداقل و حداکثری برای مبلغ اسمی سهام تعیین نشده است.

انواع سهام

سهم عادی با نام: سهم، ممکن است با نام باشد. در این صورت، دارندة سهم معلوم و مشخص است و در محل شرکت دفتری وجود دارد که شماره ردیف سهام و نام دارنده در آن ذکر شده است. بنابراین از روی شمارة ردیف هر سهم می‌توان دانست که آن سهم متعلق به چه کسی است.

سهم عادی بی نام: سهم بی‌نام، ورقه‌ای‌ست که اسم دارندة آن در ورقه و یا در دفاتر شرکت ثبت نشده باشد و مالکیت آن با در دست داشتن ورقه سهم، محرز می‌شود. از لحاظ سرعت در نقل و انتقال سهام و تسهیل در تجارت آن، سهام بی‌نام، بهتر از سهام با نام است.

سهام با نام و بی‌نام در تمام مراحل دارای یک ارزش‌اند و دارندگان آنها در نفع و ضرر و استفاده از شرکت یکسان هستند.

سهم ممتاز: سهام ممتاز، سهامی‌ست که امتیازاتی نسبت به سایر سهام در نفع و یا سرمایه و یا سایر موارد داشته باشد ولی در هر حال قیمت اسمی آنها از سایر سهام بیشتر نیست.

امتیازات سهام ممتاز:

  1. اولویت در دریافت سهم سود که ممکن است به یکی از روش‌های زیر صورت گیرد:

الف) تعلق نسبت معینی از سود به سهام ممتاز قبل از تقسیم سود بین صاحبان سهام عادی

ب) تعلق نسبت معینی از سود به اضافه حق مشارکت در بقیه سود با صاحبان سهام عادی

ج) محفوظ ماندن حق دریافت سهم سود نسبت به سال‌هایی که شرکت زیان دارد از محل سود سال‌های آتی. (این گونه سهام را سهام ممتاز با سود انباشته می‌گویند).

  1. حق تقدم در بازیافت مبلغ سهام نسبت به سهام عادی در صورت انحلال شرکت.

حسابداری فروش سهام

مثال: شرکت سهامی البرز ۳.000 سهم عادی به ارزش اسمی 1.000 و ۲.000 سهم ممتاز به ارزش اسمی هر سهم ۸۰۰ منتشر نموده است. ثبت حسابداری آن عبارت است از :

۳۰۰۰۰۰۰ = ۱۰۰۰ * ۳۰۰۰

۱۶۰۰۰۰۰ = ۸۰۰ * ۲۰۰۰

بانک             ۴۶۰۰۰۰۰

سهام عادی                    ۳۰۰۰۰۰۰

سهام ممتاز                   ۱۶۰۰۰۰۰

 صرف و کسر:

ارزش اسمی هر سهم طبق اساسنامه و با توجه به مفاد قانون تجارت تعیین می‌شود. در هنگام فروش سهام ممکن است که ما سهم را به مبلغی بیشتر یا کمتر از ارزش اسمی معامله کنیم. در فروش سهام به بیشتر از ارزش اسمی ما به التفاوت وجه نقد / دارایی غیرنقدی دریافتی با ارزش اسمی سهام به عنوان «صرف سهام» (مازاد) شناسایی می‌شود و در فروش سهام به مبلغ کمتر از مبلغ اسمی نیز مابه‌التفاوتی که به وجود می‌آید تحت عنوان «کسر سهام»‌(تخفیف) شناسایی می‌شود.

فروش سهام به مبلغی کمتر از ارزش اسمی (به کسر) در بسیاری از کشورها از جمله ایران ممنوع است. 

مثال جهت کسر سهام

شرکت سهامی البرز ۳.000 سهم عادی به ارزش اسمی 1.000 و ۲.000 سهم ممتاز به ارزش اسمی هر سهم ۸۰۰ منتشر و هر سهم عادی را در بازار به ارزش ۹۰۰ ریال و هر سهم ممتاز را به ارزش ۷۰۰ ریال به فروش رساند. ثبت حسابداری آن عبارت است از :

ارزش اسمی سهام عادی   ۳۰۰۰۰۰۰ = ۱۰۰۰ * ۳۰۰۰

ارزش اسمی سهام ممتاز    ۱۶۰۰۰۰۰ = ۸۰۰ * ۲۰۰۰

ارزش  بازار سهام عادی   ۲۷۰۰۰۰۰  = ۹۰۰  * ۳۰۰۰

ارزش بازار سهام ممتاز    ۱۴۰۰۰۰۰  = ۷۰۰ * ۲۰۰۰

 کسر سهام عادی ۳۰۰۰۰۰ -  = ۳۰۰۰۰۰۰ - ۲۷۰۰۰۰۰

 کسر سهام ممتاز ۲۰۰۰۰۰ -  =  ۱۶۰۰۰۰۰- ۱۴۰۰۰۰۰

بانک                       ۴۱۰۰۰۰۰

کسر سهام عادی     ۳۰۰۰۰۰

کسر سهام ممتاز     ۲۰۰۰۰۰

سهام عادی                       ۳۰۰۰۰۰۰

سهام ممتاز                       ۱۶۰۰۰۰۰

مثال جهت صرف سهام

شرکت سهامی البرز ۳.000 سهم عادی به ارزش اسمی 1.000 و ۲.000 سهم ممتاز به ارزش اسمی هر سهم ۸۰۰ منتشر و هر سهم عادی را در بازار به ارزش ۱۱۰۰ریال و هر سهم ممتاز را به ارزش  ۱۲۰۰ ریال به فروش رساند. ثبت حسابداری آن عبارت است از :

ارزش اسمی سهام عادی   ۳۰۰۰۰۰۰ = ۱۰۰۰ * ۳۰۰۰

ارزش اسمی سهام ممتاز    ۱۶۰۰۰۰۰ = ۸۰۰ * ۲۰۰۰

ارزش  بازار سهام عادی   ۳۹۰۰۰۰۰ = ۱۳۰۰  * ۳۰۰۰

ارزش بازار سهام ممتاز   ۲۴۰۰۰۰۰  =۱۲۰۰ * ۲۰۰۰

 صرف سهام عادی ۹۰۰۰۰۰  = ۳۰۰۰۰۰۰ - ۳۹۰۰۰۰۰

 صرف سهام ممتاز  ۸۰۰۰۰۰   =  ۱۶۰۰۰۰۰ - ۲۴۰۰۰۰۰

بانک                       ۶۳۰۰۰۰۰

سهام عادی                       ۳۰۰۰۰۰۰

سهام ممتاز                       ۱۶۰۰۰۰۰

صرف سهام عادی               ۹۰۰۰۰۰

صرف سهام ممتاز              ۸۰۰۰۰۰